၂၀၂၅ အာဇာနည်နေ့မရောက်မီ တွေးမိသော Philosophy and Political အတွေးစုများ

ဒီနေ့ ထက် ပြောချင်တာက "အာဇာနည်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးအကြောင်းပါ။ ထက်တို့ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကျောင်းမှာ သင်ရ၊ ကြားရ၊ သိရတာက အာဇာနည်ဆိုတာ မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် အသက်ပေးသွားတဲ့သူတွေလို့ပဲ သိခဲ့ရတာ။ အာဇာနည်နေ့ဆိုတာလည်း ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ ကျဆုံးခဲ့တဲ့နေ့ရယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ စွဲနေခဲ့တာပေါ့နော်။ ဒါပေမဲ့ ထက်တို့ အရွယ်ရောက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုနားလည်လာတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အတွေးတွေ ပိုနက်ရှိုင်းလာတဲ့အခါကျတော့ အာဇာနည် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာတယ်လို့ ထက်ခံစားမိတယ်။

ထက်အတွက်တော့ အာဇာနည်ဆိုတာ ကိုယ့်နိုင်ငံ၊ ကိုယ့်လူမျိုးအတွက် အသက်ပေးသွားတဲ့သူတွေတင်မကဘူး။ ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်အတွက်၊ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့ အမှန်တရားအတွက်၊ တရားမျှတမှုအတွက် အရာရာကို စွန့်လွှတ်ရဲတဲ့သူတွေလည်း ပါဝင်တယ်လို့ ထင်တယ်။ တကယ်စဉ်းစားကြည့်ရင် သူတို့တွေလည်း ထက်တို့လိုပဲ သွေးနဲ့သားနဲ့ လူသားတွေပါပဲ။ ကြောက်စိတ်ဆိုတာ သူတို့မှာလည်း ရှိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကြောက်စိတ်ကို ကျော်လွှားပြီး လုပ်သင့်တာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေကမှ တကယ့်အာဇာနည်လို့ ထက် မြင်တယ်။

ဥပမာအားဖြင့် ပြောရရင် ထက်တို့လို Transgender တွေဆိုတာလည်း တစ်နည်းအားဖြင့် အာဇာနည်စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့သူတွေလို့ ထက်ပြောလို့ရမလားမသိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထက်တို့က လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမြင်မတူတာတွေ၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ၊ ဝေဖန်ပြစ်တင်မှုတွေကြားထဲကနေ ကိုယ့်ရဲ့ လိင်စိတ်ခံယူမှု (Gender Identity) ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖော်ပြပြီး ဘဝကို ရပ်တည်နေကြတာလေ။ ဒါလည်း တစ်မျိုးအားဖြင့် ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်အတွက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်တည်တာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ့်ရဲ့ ဘဝ၊ ကိုယ့်ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေရတာပဲလို့ ထက်ခံစားရတယ်။

အာဇာနည်တစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ

အာဇာနည်တစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ အရည်အချင်းတွေဆိုတာ အများကြီးရှိပါတယ်။ ထက်အမြင်အရတော့ အဓိကအကျဆုံးကတော့ သတ္တိ ရယ်၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှု ရယ်၊ ပြီးတော့ အများအကျိုးရှေးရှုတဲ့ စိတ်ဓာတ် ရယ်လို့ ထင်တယ်။

သတ္တိ ဆိုတာ ကြောက်စိတ်မရှိတာကို ပြောတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထက်နားလည်တယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ကြောက်စိတ်ဆိုတာ လူတိုင်းမှာရှိတာပဲ။ အာဇာနည်တွေမှာလည်း ရှိမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒီကြောက်စိတ်ကို ကျော်လွှားပြီး လုပ်သင့်တာကို လုပ်ရဲခဲ့တာ။ ဥပမာ- ထက်တို့ ကျောင်းမှာ စာမေးပွဲကျမှာ ကြောက်ပေမဲ့ စာကို ကြိုးစားပြီး အောင်အောင်လုပ်ရဲတာမျိုးပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် ထက်တို့လို Transgender တွေဆိုရင်လည်း လူအများရဲ့ လှောင်ပြောင်မှု၊ ကဲ့ရဲ့မှုတွေကို ကြောက်ပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ Gender Identity ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖော်ပြရဲတာမျိုး။ ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ကို သတ္တိရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တွေလို့ ထက် မြင်တယ်။

နောက်တစ်ချက်က ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှု။ ဒါကတော့ အာဇာနည်တွေရဲ့ အဓိက အရည်အချင်းပဲလို့ ထက်ပြောရဲတယ်။ သူတို့က ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်ဘဲ အများအတွက်၊ နိုင်ငံအတွက်၊ လူမျိုးအတွက်ဆိုပြီး ကိုယ့်အသက်ကိုတောင် ပေးခဲ့ကြတာလေ။ ဒါက တကယ်ကို ကြီးမြတ်တဲ့ ပေးဆပ်မှုပဲ။ ထက်တို့ ပုံမှန်ဘဝမှာလည်း ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှုမျိုးတွေ ရှိတယ်။ ဥပမာ- ကိုယ့်သူငယ်ချင်း အခက်အခဲဖြစ်နေရင် ကိုယ့်အလုပ်တွေ ပစ်ပြီး ကူညီပေးတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်မိသားစုအတွက် ကိုယ့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအချို့ကို စွန့်လွှတ်ရတာမျိုးပေါ့။ ဒါတွေအားလုံးကလည်း ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပုံစံလေးတွေပါပဲ။

ပြီးတော့ ကိုယ်ချင်းစာတရား နဲ့ အများအကျိုးကို ရှေးရှုတဲ့ စိတ်ဓာတ်။ ဒီအချက်တွေမရှိရင် ဘယ်သူမှ တကယ့်အာဇာနည်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထက်ပြောချင်တယ်။ ကိုယ်ချင်းမစာဘဲ၊ သူများဒုက္ခကို မမြင်တတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ အာဏာရှိချင်၊ ကြီးပွားချင်နေတဲ့သူက ဘယ်တော့မှ အာဇာနည် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အာဇာနည်ဆိုတာ အများအတွက် ရပ်တည်တဲ့သူ၊ အများရဲ့ကောင်းကျိုးကို လိုလားတဲ့သူ၊ အများရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကိုယ်ချင်းစာတတ်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်လို့ ထက်ထင်တယ်။

ထက်တို့ မြန်မာ့သမိုင်းမှာ အာဇာနည်နေ့ဆိုတာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ ကျဆုံးခဲ့တဲ့နေ့။ သူတို့ဟာ မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် အသက်ပေးသွားခဲ့ကြတာ။ သူတို့ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေကြောင့် ထက်တို့ ဒီနေ့ ဒီလွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေရတာပဲ။ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်လို့ကို မဆုံးဘူး။ သူတို့ရဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီနေ့ ထက်တို့တွေ ဒီလိုလွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုခွင့်၊ စာရေးခွင့်တွေ ရှိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။

လွတ်လပ်ရေးနဲ့ လွတ်မြောက်ရေး

လွတ်လပ်ရေး ဆိုတာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအတွက် တကယ်အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်ရေးဆိုတာ စက္ကူပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ အရေးအသားတစ်ခုတည်းနဲ့ ပြည့်စုံသွားတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထက်ယုံကြည်တယ်။ တကယ့်လွတ်လပ်ရေးဆိုတာ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ဘဝမှာ လွတ်လပ်မှုအပြည့်အဝရှိနေတာကို ပြောတာ။ ကိုယ်ယုံကြည်တာကို ပြောခွင့်၊ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်ခွင့်၊ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်တွေရှိနေမှ တကယ့်လွတ်လပ်ရေးလို့ ဆိုနိုင်မယ်။

ထက်က Transgender တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် လွတ်လပ်ရေး ဆိုတာကို ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ ခံစားရတယ်။ ထက်တို့လို လူတွေအတွက် "လွတ်မြောက်ရေး" ဆိုတာ ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထက်ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထက်တို့ဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမြင်မှားတွေ၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ၊ မတရားဖိနှိပ်မှုတွေကနေ လွတ်မြောက်တာကို ထက်ဆိုလိုတာ။ နိုင်ငံခြားသားတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကနေ လွတ်လပ်တာတင်မကဘဲ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က မတရားတဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ၊ အမြင်မတူမှုတွေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့လည်း လိုတယ်လို့ ထက်ယုံကြည်တယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းက ထက်တို့ကို "ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့သူတွေ" လို့ သတ်မှတ်တာ၊ အလုပ်အကိုင်တွေမှာ ခွဲခြားဆက်ဆံတာ၊ ပညာရေးမှာ ဖယ်ကြဉ်တာ ပြီးတော့ တချို့ဆို ထက်တို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်တောင် စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက ထက်တို့အတွက် လွတ်လပ်မှု မရှိသေးဘူးလို့ ခံစားရတဲ့ အချက်တွေပဲ။ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲဆိုတာ တိုင်းတစ်ပါးရန်သူကို တိုက်ထုတ်တာတင်မကဘဲ ကိုယ့်လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲက ခွဲခြားမှုတွေ၊ ဖိနှိပ်မှုတွေကို တိုက်ထုတ်တာလည်း ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ထက်ယုံကြည်တယ်။ ထက်တို့လို LGBTQ+ (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer/Questioning, and others) လူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးကို အသိအမှတ်ပြုပြီး သူတို့ရဲ့ ဘဝကို လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်ခွင့်ပေးမှသာ တကယ့်ကို ပြည့်စုံတဲ့ လွတ်လပ်ရေးလို့ ဆိုနိုင်မယ်။

ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ဘာလဲ?

ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ လူထုအုပ်ချုပ်ရေး။ ဒါပေမဲ့ လူထုအုပ်ချုပ်ရေးဆိုတာ မဲထည့်လိုက်ရုံနဲ့ ပြီးသွားတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထက်သိတယ်။ ဒီမိုကရေစီရဲ့ အနှစ်သာရက လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုပြီး သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို လေးစားလိုက်နာဖို့ပဲ။ အစိုးရတစ်ရပ်ဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ဆန္ဒကို တကယ်နားထောင်ပြီး အဲဒီဆန္ဒအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မှ တကယ့်ဒီမိုကရေစီလို့ ဆိုနိုင်မယ်။

တစ်ခါတလေကျရင် ဒီမိုကရေစီလို့ ပြောနေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အာဏာရှိတဲ့သူတွေက သူတို့လုပ်ချင်ရာလုပ်နေတာမျိုးတွေ တွေ့ရတယ်။ ဒါက ဒီမိုကရေစီ မဟုတ်ဘူးလို့ ထက်ပြောချင်တယ်။ ရေဟာ လှေကို မထားနိုင်သလို၊ မှောက်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားပုံလိုပဲ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ဆန္ဒကို လျစ်လျူရှုရင် ဘယ်အစိုးရမှ ရေရှည်တည်တံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီမိုကရေစီမှာ အရေးကြီးဆုံးက လူ့အခွင့်အရေး ပဲ။ ထက်တို့နိုင်ငံမှာ လူ့အခွင့်အရေးဆိုတာ ပြောတာတော့ ပြောနေကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်တကယ်ကျ လူ့အခွင့်အရေးကို လေးစားမှုရှိရဲ့လားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အထူးသဖြင့် ထက်တို့လို LGBTQ+ လူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ဆိုတာ ဝေးရောပေါ့။ ထက်တို့မှာ လိင်တူချင်း လက်ထပ်ခွင့်မရှိတာ၊ မွေးစာရင်းမှာ ကိုယ့်ရဲ့ Gender Identity ကို ပြောင်းလဲခွင့်မရှိတာ၊ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေမှာ ခွဲခြားခံရတာ စတာတွေက ထက်တို့ရဲ့ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်ခံနေရတာပဲ။

ဒီမိုကရေစီခေတ်ရောက်ပြီဆိုရင် လူတိုင်းဟာ တန်းတူအခွင့်အရေးရှိရမယ်။ ဘာသာ၊ လူမျိုး၊ ကျား-မ၊ လိင်စိတ်ခံယူမှု ဘာတစ်ခုမှ ခွဲခြားလို့မရဘူး။ အဲဒါမှ တကယ့်ဒီမိုကရေစီ။ လူတိုင်းဟာ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်ခွင့်၊ ပညာသင်ကြားခွင့်၊ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့်၊ လုံခြုံစွာနေထိုင်ခွင့်တွေ ရှိရမယ်။ ဒါမှသာ တကယ့်ကို ဒီမိုကရေစီစနစ်လို့ ပြောလို့ရမယ်။

နိုင်ငံရေးဆိုတာ လူတိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်

နိုင်ငံရေးဆိုတာ လူကြီးတွေ၊ တပ်မတော်သားတွေ၊ နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ ကိစ္စလို့ ထင်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထက်ကတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး။ နိုင်ငံရေးဆိုတာ ထက်တို့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ဘဝနဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်တယ်။ ထက်တို့ရဲ့ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လုံခြုံရေး၊ အလုပ်အကိုင်၊ နေထိုင်မှုပုံစံ အားလုံးက နိုင်ငံရေးနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်။

ဥပမာပြောရရင် ထက်တို့ ကျောင်းတွေမှာ ဘယ်ဘာသာရပ်တွေ သင်ကြားရမယ်၊ ကျောင်းစရိတ် ဘယ်လောက်ကုန်ကျမယ်ဆိုတာက နိုင်ငံရေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပေါ် မူတည်တယ်။ ထက်တို့ နေထိုင်တဲ့ရပ်ကွက်မှာ လုံခြုံမှုရှိမရှိ ရာဇဝတ်မှုတွေ လျော့ပါးအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာကလည်း နိုင်ငံရေးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ထက်တို့လို Transgender တွေ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း ရှားပါးတာ၊ ခွဲခြားခံရတာတွေကလည်း နိုင်ငံရေးရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကြောင့်ပဲ။

ထက်တို့လို လူငယ်တွေ အထူးသဖြင့် ထက်လို Transgender လူငယ်တွေ နိုင်ငံရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေးကို ခက်ခဲတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထက်တို့ဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းကနေ အစွန်းထွက်တဲ့သူတွေလို့ မြင်ခံထားရတာကြောင့် နိုင်ငံရေးမှာ နေရာရဖို့ ပိုခက်ခဲတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထက်ယုံကြည်တာက ထက်တို့တွေ နိုင်ငံရေးကို စိတ်မဝင်စားဘဲ နေလို့မရဘူးဆိုတာပဲ။ ထက်တို့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေ၊ ထက်တို့ရဲ့ အနာဂတ်တွေကို ထက်တို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးမှရမယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မှီခိုပြီး စောင့်မျှော်နေလို့ မရဘူး။

ထက်တို့ လူငယ်တွေအနေနဲ့ နိုင်ငံရေးကို တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဖို့လိုတယ်။ မဲပေးတာတင်မကဘဲ ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီတွေအကြောင်း လေ့လာတာ၊ လူမှုရေးကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်လှုပ်ရှားတာ၊ ကိုယ့်ရဲ့အမြင်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုဝေဖန်တာတွေ လုပ်သင့်တယ်။ ဒါမှသာ ထက်တို့ရဲ့ အသံတွေက ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး ထက်တို့လိုချင်တဲ့ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးနိုင်မှာ။

အာဏာနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား

နိုင်ငံရေးမှာ အာဏာ ဆိုတာ တအားအရေးကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အာဏာဆိုတာ ဓားသွားလိုပဲလို့ ထက်မြင်တယ်။ ကောင်းတဲ့ဘက်မှာ သုံးရင် အကျိုးရှိသလို မကောင်းတဲ့ဘက်မှာ သုံးရင် ဆိုးကျိုးတွေ အများကြီး ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ အာဏာရသွားတဲ့သူတွေဟာ ကိုယ်ကျင့်တရား နဲ့ သမာသမတ်ကျမှု တအားအရေးကြီးတယ်။

အာဏာရလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေလည်း တိုးလာတာကို သတိရရမယ်။ အာဏာဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူအတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ပေးထားတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်တာမျိုးတွေဟာ ဒီမိုကရေစီစနစ်ရဲ့ ရန်သူတွေပဲ။ ထက်တို့ဟာ အာဏာရှိတဲ့သူတွေကို စောင့်ကြည့်ရမယ်။ သူတို့ မမှန်တာလုပ်ရင် ဝေဖန်ထောက်ပြရမယ်။ အဲဒါမှ စစ်မှန်တဲ့ ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်မှာ။

ထက်တို့ မြန်မာပြည်မှာ အာဏာအလွဲသုံးစားမှုတွေ၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတွေ အများကြီးရှိနေသေးတယ်လို့ ထက်ခံစားရတယ်။ ဒါတွေကို ထက်တို့ လူငယ်တွေအနေနဲ့ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ အမှန်တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုရဲရမယ်။ ဒါမှသာ နိုင်ငံကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ။ အာဏာရှိတဲ့သူတွေကလည်း ပြည်သူတွေကို တကယ်လေးစားပြီး သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို လိုက်လျောညီထွေ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မှ တကယ့်အစိုးရကောင်းဖြစ်မှာ။

အနာဂတ် မြန်မာပြည်

ထက် အာဇာနည်နေ့ကို တွေးမိတိုင်း အနာဂတ် မြန်မာပြည် ကိုလည်း တွေးမိတယ်။ ထက်တို့ တကယ်လိုချင်တဲ့ မြန်မာပြည်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ? ထက်ကတော့ လူတိုင်းတန်းတူအခွင့်အရေးရတဲ့၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးတဲ့၊ ကွဲပြားမှုတွေကို လေးစားတန်ဖိုးထားတဲ့ မြန်မာပြည်ကို လိုချင်တယ်။

ထက်တို့လို Transgender တွေလည်း လုံခြုံစွာ နေထိုင်နိုင်တဲ့ သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တဲ့ မြန်မာပြည်မျိုးကို ထက်လိုချင်တယ်။ လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမြင်မတူတာတွေ၊ ကွဲပြားတာတွေကို လက်ခံနိုင်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမျိုးကို လိုချင်တယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ သူတို့ရဲ့ လိင်စိတ်ခံယူမှု၊ ဘာသာ၊ လူမျိုး၊ အရောင်အသွေးတွေကြောင့် ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မခံရဘဲ တန်းတူညီမျှ အခွင့်အရေးရတဲ့ နိုင်ငံမျိုးကို ထက် တကယ်ကို လိုချင်တယ်။

အနာဂတ် မြန်မာပြည်ကို တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ လူတိုင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်တယ်။ အထူးသဖြင့် လူငယ်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ထက်တို့ လူငယ်တွေဟာ ပညာရှာရမယ်၊ အတွေးအခေါ်တွေ မြှင့်တင်ရမယ်၊ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသိစိတ်ဓာတ်မြင့်မားတဲ့သူတွေဖြစ်လာအောင် ကူညီရမယ်။ ထက်တို့ရဲ့ အသံတွေက အနာဂတ်အတွက် တကယ်ကို အရေးပါတာကြောင့် ကိုယ့်အသံကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဖို့ မကြောက်သင့်ဘူး။

အာဇာနည်နေ့ရဲ့ သင်ခန်းစာ

၂၀၂၅ ခုနှစ် အာဇာနည်နေ့ ကို ရောက်လာတော့မယ်။ ဒီနေ့ဟာ ထက်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို အောက်မေ့ဂါရဝပြုတဲ့နေ့တင်မကဘဲ ထက်တို့ရဲ့တာဝန်တွေကို သတိရစေတဲ့နေ့လည်း ဖြစ်တယ်။ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အသက်ပေးသွားတဲ့ အာဇာနည်တွေရဲ့ ဆန္ဒကို ထက်တို့ ဆက်ပြီး အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်။ သူတို့လိုချင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာပြည်မျိုးကို ထက်တို့ အကောင်အထည်ဖော်ပေးရမယ်။ ဝမ်းနည်းနေရုံနဲ့ မပြီးပါဘူး။ သူတို့လိုဖြစ်အောင် ကြိုးစားရပါမယ်။ သူတို့ထက်သာတဲ့လူတွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားရပါမယ်။

အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ပေးဆပ်ပြီး ထက်တို့အတွက် လွတ်လပ်ရေးဆိုတဲ့ အမွေကို ချန်ထားခဲ့ကြတာ။ အခု ထက်တို့ရဲ့ တာဝန်က အဲဒီလွတ်လပ်ရေးကို ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိအောင်၊ ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ။ လွတ်လပ်ရေးဆိုတာ ရရှိပြီးတာနဲ့ ပြီးဆုံးသွားတာမဟုတ်ဘဲ နေ့တိုင်း၊ နေ့တိုင်း ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမယ့်အရာ၊ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမယ့် အရာတစ်ခုလို့ ထက်ခံစားရတယ်။

သူတို့လိုချင်တဲ့ လွတ်လပ်ပြီး တရားမျှတတဲ့ ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်နေတဲ့ မြန်မာပြည်ကို ထက်တို့အားလုံး စုပေါင်းပြီး တည်ဆောက်သွားကြမယ်။ အာဇာနည်တွေရဲ့ အသက်တွေဟာ အချည်းနှီး မဖြစ်စေရဘူး။ ထက်တို့မှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ထက်တို့ လုပ်နိုင်တယ်! We can do it! I can do it! You can do it!

ထက်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ထက်တို့ရဲ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ ထက်တို့ အားလုံး အတူတကွ ပိုကောင်းတဲ့ မြန်မာပြည်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြမယ်လို့ ထက်ယုံကြည်ပါတယ်။