"မတူတဲ့ဟာမှ ပေါင်းလို့အဆင်ပြေတယ်။ တူရင် တစ်ဖက်ကလည်း ဒါ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ဒါနဲ့၊ ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ။" ( personal reflection/opinion piece)

ဒီဆောင်းပါးကို ဖတ်ရှုနေကြတဲ့ ညီမလေးတွေ၊ မမတွေ၊ ပြီးတော့ ဟီး ကိုကို၊ မောင်လေး လဲပါတာပေါ့။ အားလုံး မင်္ဂလာပါရှင်။ ဒီနေ့ ထက် ပြောချင်တဲ့ အကြောင်းအရာလေးက နည်းနည်းလေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမယ်လို့ ထက် ထင်ပါတယ်။ ခေါင်းစဉ်လေးက "မတူတဲ့ဟာမှ ပေါင်းလို့အဆင်ပြေတယ်။ တူရင် တစ်ဖက်ကလည်း ဒါ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ဒါနဲ့၊ ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ။" ဆိုတာလေးပါ။ ဘာတွေလဲဆိုတာ ထက် ရှင်းပြပါမယ်။

ကမ္ဘာကြီးက မတူညီမှုတွေနဲ့ လှပနေတာ

ညီမလေးတို့၊ မမတို့ရေ... ထက်တို့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်လိုက်ပါ။ သစ်ပင်တွေက တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘူး။ ပန်းတွေက တစ်ရောင်တည်း မဟုတ်ဘူး။ တိရစ္ဆာန်တွေက တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘူး။ လူတွေလည်း အသားအရောင်မတူ၊ ဘာသာစကားမတူ၊ အတွေးအခေါ်မတူကြဘူးနော်။ ဒါတွေအားလုံးက မတူညီကြပေမယ့် အတူတူ ပေါင်းစပ်နေထိုင်ကြတဲ့အတွက် ကမ္ဘာကြီးက လှပနေတာပဲ။ တကယ်လို့ အရာရာတိုင်းက တူညီနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ပျင်းစရာကောင်းလိုက်မလဲ။

ဒီနေ့ ထက် ပြောချင်တဲ့ "မတူတဲ့ဟာမှ ပေါင်းလို့အဆင်ပြေတယ်။ တူရင် တစ်ဖက်ကလည်း ဒါ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ဒါနဲ့၊ ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ။" ဆိုတဲ့ စကားလေးကလည်း ထက်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူမှုဆက်ဆံရေး၊ အဖွဲ့အစည်းတွေမှာရော၊ ထက်တို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေမှာပါ ဘယ်လို အသုံးဝင်တယ်ဆိုတာကို ထင်ဟပ်နေတာပါ။

မတူညီခြင်း၏ အလှတရား

ထက်တို့ရဲ့ ဘဝမှာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အရာရာတိုင်းက တူညီနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ တကယ်လို့ တူညီနေမယ်ဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုမှ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒါကို ထက်က "ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ" ဆိုပြီး တင်စားချင်တာပါ။

စဉ်းစားကြည့်ရအောင်နော်။ ချဉ်ဟင်းက ချဉ်ပါတယ်။ ချဉ်ဟင်းကိုမှ နောက်ထပ်ချဉ်တဲ့ သံပုရာသီးနဲ့ တွဲစားရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။ အချဉ်ဓာတ်က အရမ်းလွန်ကဲပြီး စားလို့ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟင်းတစ်ခွက်ကို အရသာရှိအောင် ချက်ဖို့ဆိုရင် ချဉ်တာ၊ ငန်တာ၊ ခါးတာ၊ စပ်တာ၊ ချိုတာ စတဲ့ အရသာတွေ အားလုံးကို မျှတအောင် ထည့်ရတယ်နော်။ အရသာတစ်ခုတည်း လွန်ကဲနေရင် စားလို့မကောင်းသလိုပါပဲ။

လူမှုဆက်ဆံရေးမှာလည်း ဒီလိုပဲ။ ထက်တို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လူတွေက ကိုယ့်နဲ့ ထပ်တူထပ်မျှ တူညီနေဖို့ မလိုပါဘူး။ တကယ်တမ်းကျတော့ မတူညီတဲ့သူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရတာက ပိုပြီး အကျိုးရှိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ၊ အမြင်တွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိကြတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြတယ်။

လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ မတူညီခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ

ထက်တို့ ကျောင်းမှာဆိုရင်လည်း ကြည့်ပါ။ သူငယ်ချင်းအုပ်စုတစ်ခုမှာ လူတိုင်းက စာတော်တဲ့သူတွေချည်းပဲဆိုရင် တစ်ခါတလေကျရင် ပြဿနာတစ်ခုခုပေါ်လာတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် တီထွင်ဖန်တီးမှု လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ နည်းနည်းခက်ခဲနိုင်တယ်။ စာတော်တဲ့သူတွေ ရှိသလို၊ အားကစားမှာ ထူးချွန်တဲ့သူတွေ၊ ဂီတမှာ ပါရမီရှိတဲ့သူတွေ၊ ပန်းချီဆွဲတာ ဝါသနာပါတဲ့သူတွေ၊ စကားပြောကောင်းတဲ့သူတွေ စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိကြတယ်။ သူတို့အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးက ပိုပြီး ပြည့်စုံလာတယ်။

ဥပမာ - ကျောင်းပွဲတော်တစ်ခုလုပ်မယ်ဆိုပါစို့။

• စာတော်တဲ့သူ တွေက ပွဲတော်အတွက် လိုအပ်တဲ့ စာရင်းဇယားတွေ၊ ဘတ်ဂျက်တွေကို စီစဉ်ပေးနိုင်မယ်။
• အားကစားသမား တွေက လေးလံတဲ့ အရာတွေ ရွှေ့ပြောင်းတာ၊ အားကစားပြိုင်ပွဲတွေ စီစဉ်တာ လုပ်နိုင်မယ်။
• ဂီတသမား တွေက ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်တွေ၊ သီချင်းဆိုတာတွေ လုပ်နိုင်မယ်။
• ပန်းချီဆွဲတဲ့သူ တွေက အလှဆင်တာတွေ၊ ဆိုင်းဘုတ်တွေ ရေးတာ လုပ်နိုင်မယ်။
• စကားပြောကောင်းတဲ့သူ တွေက အစီအစဉ်တင်ဆက်တာ၊ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတာ လုပ်နိုင်မယ်။

ဒီလိုမျိုး မတူညီတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိတဲ့သူတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ပွဲတော်တစ်ခုလုံးက အောင်မြင်ပြီး ပြည့်စုံသွားမှာပဲ။ လူတိုင်းက စာတော်တဲ့သူချည်းပဲ ဖြစ်နေရင် ဘယ်သူက အလှဆင်ပေးမလဲ၊ ဘယ်သူက ဖျော်ဖြေပေးမလဲ၊ ဘယ်သူက စကားပြောပေးမလဲနော်။ ဒါကြောင့် မတူညီတဲ့ အရည်အချင်းတွေ၊ စိတ်နေစိတ်ထားတွေက အချင်းချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်။

အတွေးအခေါ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတူညီခြင်း

လူမှုဆက်ဆံရေးမှာတင်မကဘူး၊ ထက်တို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်ပိုင်းမှာလည်း မတူညီမှုက အရေးကြီးပါတယ်။ ထက်တို့ လူတစ်ယောက်တည်းကနေ အရာရာတိုင်းကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ တွေးခေါ်နိုင်ဖို့က ခက်ခဲပါတယ်။ တခါတလေကျရင် ထက်တို့က တစ်ဖက်သတ် အတွေးမျိုးတွေနဲ့ အရာရာကို ကြည့်တတ်ကြတယ်။ အဲ့ဒီအခါမျိုးမှာ ကိုယ်နဲ့မတူတဲ့ အတွေးအခေါ်ရှိသူတွေရဲ့ အမြင်တွေကို နားထောင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဥပမာ - ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာတဲ့အခါ ထက်တို့က ဒီပြဿနာကို တစ်ဖက်တည်းကနေပဲ မြင်နေရနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က၊ ဒါမှမဟုတ် မိဘဆရာသမားတစ်ဦးက အခြား ရှုထောင့်ကနေ မြင်ပြီး အကြံပေးလာတဲ့အခါ ထက်တို့ရဲ့ အမြင်တွေ ပွင့်လာနိုင်တယ်။ မတူညီတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ပိုပြီး ပြည့်စုံတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊ ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အဖြေတွေ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပါတယ်။

တကယ်လို့ လူတိုင်းက တူညီတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေပဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင် တိုးတက်မှုဆိုတာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။ အရာရာတိုင်းက ထပ်တူကျနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကမှ အသစ်အဆန်းတွေကို စဉ်းစားကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ တိုးတက်ဖို့အတွက်ဆိုရင် မတူညီတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို ဖလှယ်ဖို့၊ ဆွေးနွေးဖို့၊ တစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်ကို တစ်ယောက် လေးစားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

မိသားစုဘဝနှင့် မတူညီခြင်း

မိသားစုဆိုတာလည်း လူအများစုပေါင်းပြီး နေထိုင်ရတဲ့ နေရာတစ်ခုပါပဲ။ မိသားစုဝင်တွေတိုင်းက ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်နေဖို့ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဖခင်တစ်ယောက်၊ မိခင်တစ်ယောက်၊ သားသမီးတွေ အားလုံးက ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ မတူညီတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားတွေ၊ ဝါသနာတွေ၊ အကြိုက်တွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အားလုံးက မတူညီကြပေမယ့် တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး နားလည်မှု၊ မေတ္တာတရားနဲ့ ပေါင်းစပ်နေထိုင်ကြတဲ့အခါ အေးချမ်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေး ဖြစ်လာတယ်။

ဥပမာ - အိမ်မှာ အဖေက စည်းကမ်းကြီးတယ်၊ အမေက ပျော့ပျောင်းတယ်ဆိုပါစို့။ သားသမီးတွေအပေါ် ဆုံးမတဲ့နေရာမှာ အဖေက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုံးမပေမယ့် အမေကတော့ နားလည်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်တတ်တယ်။ ဒီလို မတူညီတဲ့ စိတ်ထားတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် ကလေးတွေကလည်း အဖေ့ဆီက စည်းကမ်းတွေကို သင်ယူရသလို၊ အမေ့ဆီက နွေးထွေးမှုတွေကို ခံစားရတယ်။ ဒါက မတူညီခြင်းကနေ ရရှိလာတဲ့ မျှတမှုပါပဲ။

တကယ်လို့ အဖေရော၊ အမေရော နှစ်ယောက်လုံးက စည်းကမ်းကြီးတဲ့သူတွေချည်းပဲဆိုရင် ကလေးတွေအပေါ် ဖိအားများနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်လုံး ပျော့ပျောင်းတဲ့သူတွေချည်းပဲဆိုရင်လည်း ကလေးတွေက ထိန်းရခက်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မတူညီတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားတွေက မိသားစုဘဝမှာ ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းညှိပေးနိုင်ပါတယ်။

မတူညီခြင်းကို လက်ခံခြင်း

ဒီတော့ ထက် ပြောချင်တာက မတူညီခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ဖို့ မလိုပါဘူး။ အရာရာတိုင်းက ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ တူညီနေဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို၊ တူညီနေခြင်းကလည်း ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကွဲပြားခြားနားတဲ့အတွက်သာ ထက်တို့ရဲ့ ဘဝက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာတာ၊ ပိုပြီး ပြည့်စုံလာတာပါ။

မတူညီတဲ့ အမြင်တွေကို နားထောင်တတ်ဖို့၊ မတူညီတဲ့ လူတွေကို လေးစားတတ်ဖို့က အရေးကြီးပါတယ်။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအခေါ်တွေ၊ ခံစားချက်တွေ ရှိကြတယ်။ ထက်တို့က ဒီမတူညီမှုတွေကို လက်ခံပြီး နားလည်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုပြီး ပွင့်လင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ၊ ပိုပြီး ခိုင်မာတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ တည်ဆောက်နိုင်မှာပဲ။

"ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ" ဆိုတဲ့ စကားလေးကနေ သင်ခန်းစာယူပြီး ထက်တို့ရဲ့ ဘဝကို အရသာမျိုးစုံနဲ့ ပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးရမယ်။ ချဉ်တာ၊ ချိုတာ၊ ခါးတာ၊ စပ်တာ၊ ငန်တာ ဆိုတဲ့ အရသာ ငါးမျိုးစလုံး ညီမျှနေမှ ထမင်းစားလို့ မြိန်မှာနော်။ အဲ့လိုပဲ ထက်တို့ရဲ့ ဘဝမှာလည်း ပျော်ရွှင်မှုတွေချည်းပဲ ရှိနေရင် ပျင်းရိ ငြီးငွေ့လာနိုင်တယ်။ ဝမ်းနည်းမှုတွေ၊ အခက်အခဲတွေ၊ စိန်ခေါ်မှုတွေကလည်း ဘဝရဲ့ အရသာတွေပါပဲ။ မတူညီတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ၊ မတူညီတဲ့ လူတွေကသာ ထက်တို့ရဲ့ ဘဝကို ပိုပြီး ပြည့်စုံစေမှာပါ။

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့်

ညီမလေးတို့၊ မမတို့ရေ... ထက်တို့ဟာ မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ အတူတကွ ရှင်သန်နေထိုင်ကြရတာပါ။ ဒီ မတူညီမှုတွေကို လက်ခံပြီး လေးစားတတ်မယ်ဆိုရင် ထက်တို့ရဲ့ ဘဝက ပိုပြီး လှပလာပါလိမ့်မယ်။

"မတူတဲ့ဟာမှ ပေါင်းလို့အဆင်ပြေတယ်" ဆိုတာက လူတွေရဲ့ ကွဲပြားခြားနားမှုတွေကို လက်ခံပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ် လို့ ဆိုလိုတာ။ "တူရင် တစ်ဖက်ကလည်း ဒါ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ဒါနဲ့၊ ချဉ်ဟင်းကို သံပုရာသီးနဲ့စားနေရသလိုဘဲ" ဆိုတာကတော့ အရာရာတိုင်း တူညီနေရင် တိုးတက်မှုမရှိနိုင်သလို၊ ပျင်းစရာကောင်းပြီး အဆင်မပြေနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။

ဒီလိုမျိုး မတူညီခြင်းရဲ့ အလှကို မြင်တတ်ပြီး လက်ခံနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘဝမှာ ကြုံတွေ့ရမယ့် အခက်အခဲတွေကို ပိုမို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ထက် ယုံကြည်ပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်လည်း ပိုပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။

ဒီနေ့ ထက် ပြောသွားတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေကို ညီမလေးတို့၊ မမတို့အားလုံး နှစ်သက်မယ်လို့ ထက် မျှော်လင့်ပါတယ်။ ထက်က စာရေးရတာကို ဝါသနာပါတဲ့ သာမန် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပါ။ ထက်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မျှဝေခွင့်ရတဲ့အတွက်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်။

အားလုံးပဲ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ကြပါစေရှင်။ နောက်ထပ်လည်း ထက် ပြောချင်တဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေ ရှိသေးရင် ပြန်လာခဲ့ပါဦးမယ်နော်။ အားလုံးကို ချစ်ခင်လျှက်... ထက်ပါ။